M. Franczak - Serenada na flet / skrzypce i gitarę

Pewien młody człowiek przyprowadzał wieczorami muzyków - mariachi, pod okna ukochanej dziewczyny, aby grali dla niej serenadę. Czekał aż wyjdzie na balkon, chciał jej wyznać swoje uczucia. Dziewczyna jednak tylko obserwowała wszystko z ukrycia. Koncerty dla niej rozbrzmiewały już kilka wieczorów, ale dziewczyna nie pojawiała się na balkonie. Zauważyła, że podczas kolejnych występów grupa muzyków grających pod jej oknami była coraz mniejsza. – Czyżby ten chłopak nie miał już pieniędzy, aby opłacić muzyków? – pytała. – I co teraz? Przestanie przychodzić? Podda się? Ostatniego wieczoru usłyszała pod balkonem inny rodzaj brzmienia niż zwykle, zaintrygowało ją to bardzo.  – Co to jest? – zapytała. – Czyżby to była…? Tak. Zobaczyła, że chłopak tym razem przyprowadził… kataryniarza. Roześmiała się szczerze i w końcu wyszła na balkon!

Czy utwory kameralne ze zbioru Serenada op. 31 można by zagrać pod oknami dziewczyny? Myślę, że tak. Kompozycje są proste, melodyjne, zróżnicowane pod względem nastroju i rytmiki. Nawiązują do różnych form tanecznych, takich jak: polka, mazurek, walc. A gitara może towarzyszyć skrzypcom lub zagrać swoją partię z fletem. Idealne na serenadę pod balkonem. Ale czy dziewczyna wyjdzie roześmiana na balkon po usłyszeniu utworów z tej Serenady? Nie mogę odpowiedzieć, musicie sprawdzić to sami. Aha, dajcie znać, jak potoczyła się dalej Wasza historia?

Mirosław Franczak